Dzięki za życzenia Halinko

Czytając treść felietonu wzruszyłem się bardzo prawie do łez. Podziwiam Panią i rodzinę za ogromne zaangażowanie w tworzeniu prawdziwej historii. Sam fakt pomysłu liczy się bardzo. Mamy bowiem zbiór spory materiałów historycznych, wydarzeń i losów, tragedii ludzkich. Oczywiście na początek trzeba Pani Halinie podziękować za upór i tzw. dążenie do przekazania prawdy. Żyliśmy w czasach ciężkich i trudnych komunistycznych, potem okresu przejściowego i praktycznie w obecnych ostatnich latach praktycznie możemy mówić, że nasz kraj jest wolny, niepodległy. Tradycja jaką przekazano mi wywodzi się jeszcze z lat przedwojennych przed 1939 roku. Urodziłem się w rodzinie szlacheckiej, gdzie nie wolno było długo mówić i jak przypominam sobie zawsze ,kiedy opowiadano o moich przodkach, okna musiały być zamknięte, drzwi pozamykane. Mówiono szeptem a tak opowiadano. Twój pradziad walczył z bolszewikami pod Lidą, potem walczył z Niemcami nad Bzurą, wiesz mieliśmy brata ,który walczył po ucieczce na Zachód w powietrzu w dywizjonach itd itd. Najbardziej z przekazów rodzinnych utkwiło mi jedno jacy to byli Ci pradziadowie. Jaka ich była odwaga i waleczność. To pewna cecha charakteru walczyć do końca. Dzisiaj z punktu historycznego mówi i pisze się dużo ale można zrobić dużo więcej. Mamy głęboko utkwione zaszłości społeczne w rozumienie poprawnie historii naszej polskości i tradycji. Odchodząc już od moich wątków rodzinnych a przechodząc dalej pewne rzeczy wynosi się z domu rodzinnego. Obycie, ogłada, wiedza, szlachetność i w rzeczy samej godność. Są rzeczy jakie nie śniły się innym, są rzeczy, których nie wiedziano wcześniej a teraz mamy sposobność poznać. Mnie nigdy nie uczono o wojnie bolszewickiej w szkole ,dostęp do materiałów był zakazany a słowo Lida było romantycznym przekazem ,Lida tam stacjonował oddział artylerii .Kiedy jednak sam zaczynałem szukać, pytać i czytać, fakt ten zainteresował mnie bardzo. W rzeczy samej to, że społeczeństwo nasze niewiele wie o tej wojnie o bitwach jest zwyczajną klęską a powiem więcej tradycja nasza wymaga aby powiedzieć i uczyć prawdy historycznej dokładnie w szczegółach i nawet w większych szczegółach. To nasza historia , nie może być ona przekłamywania. Patriotyzm nie bierze się od słów ale od czynów ,bohaterskich walk i tych co im jesteśmy winni ,co polegli za naszą Ojczyznę i tych co zginęli w obozach i na Syberii. Mój wujek przeszedł Syberie ,pracował przy wyrąbie lasów w tajdze Tjumeńskiej. Jak pamiętam jego opowieści, to płakać mi się chce, do swojej matki do innego obozu szedł nocą z chlebem, aby dostarczyć swój chleb bo mu strażnik pozwolił. To jest tak zapamiętane w mojej rodzinie. Przeżył i był lekarzem internistą po wojnie ale Syberia odebrała mu zdrowie. Nie bez przyczyny wychowany w tradycji polskości przedwojennej z wzorcami patriotycznymi osobiście podejmuje się próby napisania czegoś wielkiego dla literatury, być może też będę miał kłody rzucane pod nogi , raz za razem. A może ten dar jak mówią mi inni , ten dar pisania jest rzeczą przeznaczoną dla mnie. Rodzina mówi jedno taki dar nie jest dany przypadkiem. Domyśla się Pani Halina i jej mąż co mam na myśli. Pozostawmy to jednak jeszcze przyszłości i jej celom . Dla mnie potrzeba jest samozaparcia, energicznego mnie wspierania w tym co chce napisać. Podsumowując strona jaką Pani tworzy jest bardzo cenna , postawione zadanie dalsze, godne naśladowania i wyróżnienia. Nie znam osób ,które tak bardzo oddają się pasji i dążą iść do końca do upragnionego celu przywrócenia godności bohaterom i nie tylko. Jesteśmy trochę podobni do siebie w zamyśle dążeń i pracy jaka nas czeka. Jednakże to przypadek sprawił, że dane mi jest poznać dzieje Pani rodziny. Ujmując to innymi słowami jako spadkobiercy jesteśmy winni przekazania innym pokoleniom wartości patriotyczne, słowa by po nas coś zostało szlachetnego a przywracając godność stajemy się ich skromnymi twórcami. Życzę aby to się spełniło. Ps Przodkowie moi to mjr dyplomowany pilot i wykładowca , oficer sztabu Armii Poznań pionu lotnictwa.

Szanowna Pani Halino ! Zna Pani zapewne powiedzenie " psy szczekają , karawana jedzie dalej". popularyzowanie i krzewienie historii jest wielce chwalebne i godne naśladowania. Zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdy głowę podniosły duchy dawnych służalców komuny i bolszewii. Dla nich wzorem patriotyzmu nie był żołnierz Września, lecz sołdat Czerwonej Armii na którego tankach przyjechali w waciakach i walonkach ich przodkowie. Dla "waciakowców" bohaterami byli czerwoni komisarze i czerwonoarmiści . Polscy żołnierze z Września byli nieudacznikami bo się dali pobić Niemcom w 2 tygodnie, jak to określił Jankowi Kosowi, Grisza z pamietnych "czterech pancernych...". Bohaterami byli gwardziści z komunistycznej Gwardii Ludowej i tzw Armii Ludowej od płk Moczara ( właśc. Ukraińca o nazwisku Demko). Ich dzisiejsi potomkowie nie mogą przeboleć, że w Polsce pamięta się o ciągle o Katyniu, Bitwie Warszawskiej, obronie Lwowa w 1918 r, obronie Grodna w 1939 przed Sowietami. Najchętniej by to wymazali z naszej pamięci i z historii. Przecież poprzednia ekipa rządzących (PO + PSL) bodajże w 2011 roku drastycznie chciała ograniczyć nauczanie historii w szkołach podstawowych i gimnazjach. w zamian oferowała młodym Polkom i Polakom nauczanie tzw "gender". Typowe bolszewickie powolne zmiękczanie umysłów dla najmłodszych. Dzisiaj waciakowakomuna wspólnie z tzw żydokomuną tworzą nową historię II wojny światowej wybielając Niemców i obwiniając Polaków za mordowanie żydów, tworzenie obozów koncentracyjnych. Wszystko to przy bardzo aktywnym udziale szechterowskiej Gazety Wyborczej, czy lisiego Newsweeka. Chwalebne jest to, że istnieją jeszcze tacy ludzie jak Pani, którzy pamiętają i przypominają naszych Polskich Bohaterów. Mamy być z kogo dumni, nie musimy czcić obcych ani tych znad Wołgi ani z Palestyny. Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku. Stanisław